Μιχάλης Λ. Λορεντζιάδης

MD, PhD, FISS

Επ.Καθηγητής, Γενικός Χειρουργός

Αιμορροίδες – παθήσεις πρωκτού

Το ορθό είναι το τελευταίο τμήμα του παχέος εντέρου στο οποίο αποθηκεύονται τα κόπρανα , πριν αυτά αποβληθούν απο το σώμα απο τον πρωκτό με τη λειτουργία της αφόδευσης. Τα προβλήματα σε αυτή την περιοχή είναι πολύ συχνά, αλλά πολλοί άνθρωποι συνήθως τα αγνοούν και αργούν να ζητήσουν βοήθεια απο το γιατρό τους, καθώς αφορούν μιά ευαίσθητη περιοχή. Ευτυχώς, για τα περισσότερα αυτά προβλήματα υπάρχουν θεραπείες, ειδικά δε όταν γίνεται έγκαιρη και σωστή διάγνωση.Θα πρέπει εδώ να υπενθυμίσουμε, ότι ποτέ δεν πρέπει να αγνοείτε πόνο ή εμφάνιση αίματος στην περιοχή αυτή. Ο γιατρός σας είναι ο μόνος που μπορεί να εκτιμήσει σωστά τα συμπτώματα που πιθανά υπάρχουν.

Οι παθήσεις που εμφανίζονται στο ορθό και τον πρωκτό είναι:

  • Αιμορροΐδες
  • Ραγάδα δακτυλίου
  • Περιεδρικό απόστημα
  • Περιεδρικό συρίγγιο
  • Κονδυλώματα πρωκτού
  • Κύστη κόκκυγος

 

Αιμορροΐδες

ΝΕΟ. Η τελευταία συνέντευξη του Δρ.Μιχάλη Λορεντζιάδη εδώ, με θέμα τις αιμορροΐδες και τις παθήσεις πρωκτού. 

Δείτε εδώ προηγούμενη τηλεοπτική συνέντευξη του Δρ.Μιχάλη Λορεντζιάδη με θέμα τις αιμορροΐδες και τις νεώτερες εξελίξεις στην αντιμετώπισή τους με laser. 

Ο όρος αιμορροΐδες ή αιμορροϊδοπάθεια, αναφέρεται στην κατάσταση εκείνη που οι φλέβες (έσω αιμορροϊδικό πλέγμα) γύρω από τον πρωκτό και το κατώτερο ορθό είναι μονίμως διογκωμένες και φουσκωμένες, με χαλαρωμένους τους ιστούς που τις κρατούν στη θέση τους

Οι αιμορροΐδες διακρίνονται σε εξωτερικές και εσωτερικές αιμορροΐδες.
Οι εξωτερικές αιμορροΐδες βρίσκονται μονίμως κάτω από το δέρμα, γύρω από τον πρωκτό.

Οι εσωτερικές αιμορροΐδες βρίσκονται μέσα από τον πρωκτό και διακρίνονται σε:

  • πρώτου βαθμού που αιμορραγούν
  • δεύτερου βαθμού που αιμορραγούν, προπίπτουν αλλά ανατάσσονται αυτόματα
  • τρίτου βαθμού που αιμορραγούν, προπίπτουν αλλά ανατάσσονται σπρώχνοντάς τες με το δάχτυλο
  • τέταρτου βαθμού που αιμορραγούν, προπίπτουν μονίμως, χωρίς να μπορούν να αναταχθούν

Γιατί δημιουργούνται οι αιμορροΐδες;

Ο αιμορροϊδικός ιστός γεμίζει με αίμα και συμφορείται όταν η πίεση μέσα στην κοιλιά αυξάνεται. Αυτό συμβαίνει στην:

  • παχυσαρκία
  • εγκυμοσύνη, λόγω πίεσης της διογκωμένης μήτρας με το έμβρυο στις φλέβες τις κοιλιάς (λαγόνιες φλέβες) που δυσκολεύουν την κένωσή τους καθώς επίσης και για ορμονικούς λόγους
  • δυσκοιλιότητα
  • παρατεταμένη αφόδευση
  • ηλικία
  • διάρροια
  • παθολογικές καταστάσεις όπως πυλαία υπέρταση

Ποιά είναι τα συμπτώματα των αιμορροΐδων;

Παρότι πολλά άτομα έχουν αιμορροΐδες δεν έχουν όλα συμπτώματα. Τα κυριότερα συμπτώματα των αιμορροΐδων είναι

  • απώλεια αίματος από τον πρωκτό χωρίς πόνο. Είναι το συχνότερο (80%) σύμπτωμα των αιμορροΐδων. Το αίμα έχει έντονο ερυθρό χρώμα χωρίς να σχηματίζει θρόμβους, δεν είναι αναμεμειγμένο με τα κόπρανα και εμφανίζεται μετά το τέλος της κένωσης. Ο ασθενής περιγράφει ότι το αίμα βάφει το χαρτί της τουαλέτας ή στάζει μετά το τέλος της αφόδευσης. Η απώλεια του αίματος μπορεί να είναι τόσο σημαντική που ο ασθενής να εμφανίσει αναιμία με πτώση του αιματοκρίτη.
  • αποβολή βλέννας από τον πρωκτό, λόγω υπερπαραγωγής βλέννας από τον ερεθισμό των αιμορροϊδικών όζων.
  • αίσθημα πληρότητας του ορθού
  • δυσφορία και πόνος (στο 64% των ασθενών) που οφείλεται στη διόγκωση των εξωτερικών αιμορροΐδων με διάταση του ευαίσθητου δέρματος του πρωκτού
  • έντονος πόνος, σε περίπτωση που περισφιχθούν οι αιμορροΐδες, με αποτέλεσμα να θρομβωθούν
  • περιπρωκτική μάζα. Στο 50% των περιπτώσεων υπάρχει πρόπτωση και αποτελεί το συχνότερο πρόβλημα στο 40% των ασθενών. Η μάζα αυτή δημιουργείται από την πρόπτωση αιμορροΐδων τρίτου ή τετάρτου βαθμού που διολισθαίνουν έξω από τον πρωκτό με δυνατότητα ημιανάταξης. Εάν λόγω του ερεθισμού προκληθεί οίδημα στην περιοχή, η διόγκωση αυτή μπορεί να είναι σημαντική και να δίνει εικόνα πρόπτωσης του ορθού (ψευδής πρόπτωση)
  • κνησμός, ο οποίος παρατηρείται στο 62% των ασθενών και οφείλεται σε τριβή των αιμορροΐδων κατά τη βάδιση ή λόγω του εντόνου κνησμού μπορεί να προκληθούν μικροτραυματισμοί σε μία ήδη ευαίσθητη περιοχή, με αποτέλεσμα να προστεθεί και πόνος. Ο κνησμός επιτείνεται με την απώλεια βλέννης και την κακή υγιεινή της περιοχής.

Πως γίνεται η διάγνωση των αιμορροΐδων;

Η διάγνωση των αιμορροΐδων γίνεται με την εξέταση από το χειρουργό και περιλαμβάνει τη λήψη ενός καλού ιστορικού, την επισκόπηση, την ψηλάφιση και την πρωκτοσκόπηση. Η χειρουργική εξέταση είναι αναγκαία γιατί τα συμπτώματα των αιμορροΐδων μπορεί να μοιάζουν και με άλλες σοβαρές παθολογικές καταστάσεις όπως κακοήθεις όγκοι του πρωκτού, αμιγή πρόπτωση του ορθού, ελκώδης κολίτις, τραύμα, πρωκτίτιδα (από ακτινοβολία, λοίμωξη κλπ), κονδυλώματα, ραγάδες του πρωκτού, περιεδρικό απόστημα κλπ

Πόσο συχνές είναι οι αιμορροΐδες;

Η αιμορροϊδοπάθεια είναι γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων, μάλιστα ο Ιπποκράτης στο βιβλίο του «Περί Χειρουργικής» περιγράφει χειρουργική μέθοδο θεραπείας των αιμορροΐδων με καυτηριασμό τους. Η επίπτωση τους αυξάνει με την ηλικία και φαίνεται ότι το 50% των ανθρώπων πάνω από 50 ετών έχουν αιμορροΐδες. Οι άνδρες φαίνεται να προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες παρότι στις εγκύους οι αιμορροΐδες είναι σύνηθες εύρημα λόγω πίεσης των φλεβών της κοιλιάς από την διογκωμένη μήτρα καθώς επίσης από τη συμφόρησή τους κατά τον τοκετό. Βέβαια, στις περισσότερες γυναίκες, οι αιμορροΐδες που εμφανίζονται στην κύηση αποτελούν παροδικό πρόβλημα.

Πως αντιμετωπίζονται οι αιμορροΐδες;

Η αντιμετώπιση των αιμορροΐδων φαίνεται ότι δεν είναι τόσο απλή υπόθεση, ούτε για το γιατρό ούτε για τον ασθενή, για αυτό και γίνονται προσπάθειες να βρεθεί ο ιδανικός τρόπος αντιμετώπισης των αιμορροΐδων.

Υπάρχει συντηρητική μέθοδος αντιμετώπισης των αιμορροΐδων;

Οι αιμορροΐδες είναι ανατομική ανωμαλία και συνεπώς αντιμετωπίζονται χειρουργικά. Οι διάφορες συντηρητικές μέθοδοι που κατά καιρούς προτείνονται, ουσιαστικά αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα των αιμορροΐδων και όχι τις αιμορροΐδες αυτές καθ’εαυτές. Στην κατηγορία της συντηρητικής αγωγής περιλαμβάνονται παγωμένα υδρόλουτρα, καλή υγιεινή της πρωκτικής χώρας, ρύθμιση των κενώσεων με κατάλληλο διαιτολόγιο και χρήση φαρμάκων (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, αλοιφές με τοπικό αναλγητικό και κορτιζόνη, κλάσματα των φλαβονοειδών κλπ).

Ποιά είναι η χειρουργική αντιμετώπιση των αιμορροΐδων?

Η επιλογή της καταλληλότερης μεθόδου γίνεται μετά την εξέταση του ασθενούς από το χειρουργό και μπορεί να περιλαμβάνει μία από τις πιό κάτω μεθόδους που κατά καιρούς έχουν αναπτυχθεί:

    • σκληροθεραπεία – δηλαδή ένεση στον υποβλεννογόνο σκληρυντικών ουσιών που θα ερεθίσουν και θα φράξουν τις διογκωμένες φλέβες που αποτελούν τις αιμορροΐδες
    • κρυοθεραπεία – η μέθοδος αυτή έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί λόγω των επιπλοκών της όπως έντονος μετεγχειρητικός πόνος, μεγάλη πιθανότητα αιμορραγίας, δύσοσμες εκκρίσεις και μεγάλος χρόνος επούλωσης
    • φωτοπηξία  – η υπέρυθρη φωτοπηξία σκοπό έχει τη θρόμβωση των αιμορροϊδικών όζων
    • απολίνωση με ελαστικούς δακτύλιους – εφαρμόζεται σε αιμορροΐδες πρώτου ή δευτέρου βαθμού. Με τη μέθοδο αυτή απολινώνεται η βάση του αιμορροϊδικού όζου τοποθετώντας ελαστικούς δακτυλίους (1 εως 2 ανά όζο). Βασική επιπλοκή της μεθόδου αυτής είναι η πιθανή σημαντική αιμορραγία την έβδομη εως δέκατη μετεγχειρητική ημέρα.
    • απολίνωση της αιμορροϊδικής αρτηρίας με τη βοήθεια υπερήχων (σύστημα Doppler/ HAL-RAR). Στη μέθοδο αυτή, με τη χρήση ειδικού πρωκτοσκοπίου που φέρει κεφαλή υπερήχων, εντοπίζεται ο κλάδος της αιμορροϊδικής αρτηρίας που τροφοδοτεί τον αιμορροϊδικό όζο και απολινώνεται.

Δείτε εδώ video που περιγράφει την τεχνική HAL-RAR

    • Η πλέον σύγχρονη τεχνολογικά μέθοδος είναι η απόφραξη της αιμορροϊδικής αρτηρίας με τη βοήθεια ενός συστήματος υπερήχων και με τη χρήση Laser. Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται για αιμορροΐδες 1ου και 2ου βαθμού  (HELP) και ανήκει στην κατηγορία των ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων. Επίσης το laser εφαρμόζεται σε αιμορροΐδες 3ου και 4ου βαθμού (Laser-Hemorrhoido-Plasty LHP) με άριστα αποτελέσματα. Για την εφαρμογή της μεθόδου αυτής χρησιμοποιείται το μηχάνημα laser Leonardo Dual 45. Τα αποτελέσματα της μεθόδου είναι άμεσα ορατά στον ασθενή, ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος και αντιμετωπίζεται με απλά παυσίπονα και στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν απαιτείται διανυκτέρευση στο νοσοκομείο.

                        HeLP_Animation_high_resolution.wmv_snapshot_00.39_[2014.05.09_18.29.58]Κάντε   κλικ στη φωτογραφία και παρακολουθήστε επεξηγηματικό βίντεο της νέας τεχνικής με  χρήση Laser

για αιμορροίδες 3ου και 4ου βαθμού χρησιμοποιείται μια ειδική κεφαλή Laser, η οποία προκαλεί απόφραξη και εξαφάνιση του αιμορροïδικού όζου.

    aimoroides 3&4

   laser3rdΚάντε κλικ στη φωτογραφία και παρακολουθήστε επεξηγηματικό video της νέας τεχνικής με χρήση laser για αιμορροίδες 3ου και 4ου βαθμού

  • διαστολή πρωκτικού δακτυλίου (μέθοδος Peter Lord). Βασίζεται στην υπόθεση ότι στους ασθενείς αυτούς λόγω του συνεχούς τεινεσμού, δημιουργείται συνδετικός ιστός που εμποδίζει την αποχέτευση του φλεβικού αίματος κατά την αφόδευση. Στη μέθοδο αυτή διαστέλλεται ο πρωκτικός δακτύλιος με σκοπό να σπάσουν αυτές οι ινώδεις συμφύσεις. Η μέθοδος αυτή πλέον έχει κριθεί ως ακατάλληλη απο την πλειονότητα των χειρουργών.
  • πλαγία έσω σφικτηροτομή – βασίζεται στην ίδια υπόθεση με τη διαστολή και σε αυτή διατέμνεται ο έσω σφικτήρας. Βασική επιπλοκή της μεθόδου αυτής είναι η ανά περίπτωση διαφορετικού βαθμού ακράτεια καθώς επίσης και ο κίνδυνος πρόπτωσης του εντέρου.
  • χειρουργική αιμορροϊδεκτομή: ανοιχτή (Milligan-Morgan) ή κλειστή (Ferguson-Heaton). Είναι η περισσότερο αποτελεσματική και ριζική επέμβαση για αιμορροΐδες.Στη μέθοδο αυτή αφαιρούνται οι κιρσοειδώς διογκωμένες αιμορροϊδικές φλέβες και το τραύμα που παραμένει κλείνει από μόνο του (κατά δεύτερο σκοπό) ή συρράπτεται. Ο ασθενής μένει μία ημέρα στο νοσοκομείο και την επόμενη εξέρχεται με οδηγίες. Τα αποτελέσματα της μεθόδου αυτής είναι άριστα και ο ασθενής απαλλάσσεται ριζικά από το βασανιστικό αυτό πρόβλημα.

  • αντιμετώπιση με τη χρήση κυκλικού αναστομωτήρα (μέθοδος Longo). Η μέθοδος αυτή βασίζεται στη λογική ότι η διατομή των άνω και μέσων αιμορροϊδικών αγγείων και η ταυτόχρονη προς τα πάνω έλξη του βλεννογόνου που προπίπτει συμβάλλουν στην ατροφία του αιμορροϊδικού ιστού και στην αντιμετώπιση της αιμορροϊδικής νόσου. Τα μειονεκτήματα της μεθόδου αυτής είναι το υψηλό κόστος και το γεγονός ότι είναι μία νέα τεχνική που θα πρέπει να περάσει καιρός ώστε οι μελέτες να δείξουν τα αποτελέσματά της. Συνοδεύεται σε ορισμένες περιπτώσεις με σοβαρές επιπλοκές πού δύσκολα ανατάσσονται όπως σημαντική μετεγχειρητική αιμορραγία που μπορεί να βάλει σε κίνδυνο τη ζωή του ασθενούς, πολύ ισχυρό πόνο που αντιμετωπίζεται δύσκολα, κάκωση των σφιγκτήρων και στις γυναίκες κάκωση του κόλπου.

Picture4

 Παρόλο που οι αιμορροΐδες είναι μιά βασανιστική πάθηση, πολλοί ασθενείς διστάζουν να απευθυνθούν στο γιατρό καθώς πέρα του ευαίσθητου της περιοχής, η χειρουργική αντιμετώπιση της αιμορροϊδοπάθειας αντιμετωπίζεται με δυσπιστία καθώς θεωρείται επώδυνη. Η σύγχρονη όμως χειρουγική μπορεί να δώσει λύσεις, με εξαιρετικά και μόνιμα αποτελέσματα, γρήγορη επάνοδο του ασθενούς στην καθημερινή του ζωή και κυρίως χωρίς τη επώδυνη παρουσία των αιμορροϊδων.

Μπορούν να αποφευχθούν οι αιμορροΐδες;

Η κυριότερη αιτία της αιμορροϊδοπάθειας φαίνεται να είναι η δυσκοιλιότητα. Συνεπως, η σωστή ρύθμιση των κενώσεων του εντέρου, δηλαδή μία κένωση την ημέρα, η επιμέλεια  της καθημερινής κένωσης του εντέρου, η αποφυγή παραμονής στην τουαλέτα για μεγάλο χρονικό διάστημα με παρατεταμένη προσπάθεια για αφόδευση, η καλή τοπική υγιεινή, η δίαιτα με υψηλού υπολείματος διατροφή (φρούτα, λαχανικά κλπ) θα συμβάλλουν στην μή δημιουργία αιμορροΐδων.

Ραγάδα πρωκτικού δακτυλίου

Η ραγάδα του πρωκτικού δακτυλίου, είναι μια αρκετά συχνή πάθηση κατά την οποία  δημιουργείται ένα σχίσιμο στο εσωτερικό του πρωκτικού σωλήνα και επεκτείνεται από την οδοντωτή γραμμή μέχρι το όριο του ανοίγματος του πρωκτού.

ragada

Η ραγάδα παρατηρείται σε όλες τις ηλικίες, κυρίως όμως σε νέους και μεσήλικες. Η συχνότητα είναι η ίδια και στα δύο φύλα. Η αιτιολογία της ραγάδας είναι σχεδόν πάντοτε τραυματισμός, συνήθως από το πέρασμα ογκωδών και σκληρών κοπράνων. Στους προδιαθεσικούς παράγοντες περιλαμβάνονται επεμβάσεις στην περιοχή του πρωκτού ή ανατομικές ανωμαλίες, φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, περιεδρικά συρίγγια λόγω ίνωσης και μείωσης της ελαστικότητας κατά την αφόδευση καθώς επίσης και τραυματισμοί στο περίνεο.

Ο οξεία ραγάδα προκαλεί έντονο πόνο ή ένα αίσθημα «καψίματος», ειδικά δε κατά τη διέλευση κοπράνων. Αρκετές φορές συνοδεύεται από αιμορραγία που συνήθως είναι μικρής έκτασης. Επίσης παρατηρείται ερεθισμός του δέρματος της περιοχής.

Η διάγνωση της ραγάδας γίνεται κατόπιν εξωτερικής εξέτασης από τον γιατρό καθώς η εσωτερική εξέταση είναι αρκετά επώδυνη. Περαιτέρω εξέταση με πρωκτοσκόπιο κρίνεται απαραίτητη μερικές φορές προκειμένου να προσδιοριστεί το μέγεθος της ραγάδας.

Η ραγάδα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Η χαρακτηριστική τριάδα της χρόνιας ραγάδας περιλαμβάνει: δορυφόρο όζο, εξέλκωση στον πρωκτό και υπερτροφική πρωκτική θηλή. Υπάρχουν και άλλες παθήσεις που δημιουργούν αντίστοιχη συμπτωματολογία όπως είναι ο καρκίνος του πρωκτού, η σύφιλη, η φυματίωση, φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου κ.α. Συνεπώς ο μόνος ασφαλής τρόπος διάγνωσης της ραγάδας γίνεται μετά από τη λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού και προσεκτικής εξέτασης από ειδικό και έμπειρο στην περιοχή του πρωκτού ιατρό.

Όπως σε πολλές άλλες παθήσεις, η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη – διαιτολόγιο υψηλό σε ίνες και τακτικές κενώσεις είναι απαραίτητα στοιχεία για την πρόληψη της ραγάδας.

Η συντηρητική αντιμετώπιση της ραγάδας με φαρμακευτικά σκευάσματα πολύ συχνά δεν είναι αποτελεσματική, για αυτό και ο ασθενής καταφεύγει στη χειρουργική αντιμετώπιση. Με τον τρόπο αυτό, ο ασθενής βρίσκει μόνιμη και αποτελεσματική λύση στο πρόβλημά του. Η συνήθης χειρουργική επέμβαση γίνεται με Laser ή ραδιοκύματα (RF) και αφαιρείται η ραγάδα με ή χωρίς σφιγκτηροτομή, η επέμβαση είναι μικρής διάρκειας και δεν απαιτείται παραμονή στο νοσοκομείο. Υπάρχουν όμως και άλλες εγχειρητικές τεχνικές όπως η V-Y πρωκτοπλαστική με προωθούμενο δερματικό κρημνό, η διαστολή του πρωκτικού σωλήνα, η πλαγία ή οπισθία έσω σφιγκτηροτομή και η χρήση Botox.

Περιεδρικό απόστημα – Περιεδρικό συρίγγιο

Δείτε εδώ την πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη του Δρ.Μιχάλη Λορεντζιάδη σχετικά με το περιεδρικό απόστημα και το περιεδρικό συρίγγιο. 

Τί είναι περιεδρικό απόστημα;

Το περιεδρικό απόστημα αποτελεί την οξεία εκδήλωση μιάς ενιαίας παθολογικής κατάστασης που λέγεται συριγγώδες απόστημα ενώ η χρόνια μορφή της είναι το περιεδρικό συρίγγιο. Το περιεδρικό απόστημα είναι μία κοιλότητα γεμάτη με πύον στην περιοχή γύρω από τον πρωκτό.

apostima2      apostima1

Τι προκαλεί το περιεδρικό απόστημα;

Το αίτιο που προκαλεί το περιεδρικό απόστημα είναι το ίδιο με αυτό που προκαλεί και το περιεδρικό συρίγγιο για αυτό και περιγράφονται σαν μιά ενιαία παθολογική οντότητα. Στις περισσότερες περιπτώσεις (στο 90% αυτών) οφείλεται σε απόφραξη και φλεγμονή-λοίμωξη αδένων που βρίσκονται στο κατώτατο μέρος του πρωκτικού σωλήνα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μιά κλειστή σηπτική κοιλότητα. Η απόφραξη των αδένων αυτών μπορεί να οφείλεται σε κόπρανα, ξένο σώμα ή τραύμα. Άλλες καταστάσεις που δημιουργούν συριγγώδες απόστημα είναι η νόσος του Crohn, η χρόνια ελκώδης κολίτιδα, η φυματίωση, ακτινομύκωση, καρκίνωμα, πυελική φλεγμονή όπως εκκολπωματίτις, ακτινοβολία και λευχαιμία.

Τι συμπτώματα δίνει;

Τα συμπτώματα είναι όπως οποιουδήποτε άλλου αποστήματος οξύς πόνος και διόγκωση στην περιοχή του πρωκτού με πυρετό και κακοδιαθεσία και κάποιες φορές απώλεια αίματος από το ορθό. Μπορεί να υπάρχει εκκροή πύου από την περιοχή και διάρροια.

 Πως γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι απλή και περιλαμβάνει το ιστορικό του ασθενούς και την κλινική εξέταση στην οποία μπορεί να προστεθεί και πρωκτοσκόπηση ή σιγμοειδοσκόπηση ή ακόμα και διορθικό υπερηχογράφημα. Με αυτό τον τρόπο μπορεί κανείς να καταλήξει και στο αίτιο που το προκάλεσε.

Πως θεραπεύεται; 

Παρότι πολλοί σπεύδουν να χορηγήσουν αντιβιοτικά, η αντιβίωση βοηθά μόνο στην περίπτωση που υπάρχει φλεγμονή και μόνο χωρίς τη δημιουργία αποστηματικής κοιλότητας. Η αντιμετώπιση του αποστήματος είναι η χειρουργική παροχέτευση του, δηλαδή η διάνοιξή του και κένωσή του. Υπάρχουν διάφοροι τύποι περιεδρικού αποστήματος αναλόγως της περιοχής που εντοπίζεται (υπερ ανελκτήριο, διασφιγκτηριακό, ισχυοπρωκτικό, περιπρωκτικό) και αναλόγως του τύπου του αποστήματος ανάλογος είναι και ο τρόπος παροχέτευσης του . Μετά την διάνοιξή του ακολουθεί άμεση βελτίωση των συμπτωμάτων αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων εμφανίζεται η χρόνια μορφή της νόσου, δηλαδή ένα περιεδρικό συρίγγιο.

Τι είναι το περιεδρικό συρίγγιο;

Το περιεδρικό συρίγγιο είναι ένας σωλήνας, ένα τούνελ, το οποίο καλύπτεται από ενδοθήλιο που έχει δύο άκρα. Το ένα εντοπίζεται μέσα στον πρωκτικό σωλήνα και το άλλο στο δέρμα.

 

Τι συμπτώματα έχει το περιεδρικό συρίγγιο;

Το περιεδρικό συρίγγιο δεν δίνει κραυγαλέα συμπτωματολογία, υπάρχει ένα μικρό άνοιγμα δίπλα από τον πρωκτό από την οποία εκρέει πολύ μικρή ποσότητα οροαιματηρού υγρού και υπάρχει και μία σκληρία στην περιοχή.

sirigio1

Πως γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση περιλαμβάνει το ιστορικό του ασθενούς, την κλινική εξέταση, όπου μπορεί με προσεκτικό τρόπο να καθετηριαστεί το συρίγγιο, δηλαδή να μπει ένας ευέλικτος καθετήρας που θα οδηγήσει από το δερματικό στόμιο στο στόμιο μέσα στον πρωκτό, πρωκτοσκόπηση και σιγμοειδοσκόπηση για να ανευρεθεί το εσωτερικό στόμιο και να αποκλειστεί η περίπτωση φλεγμονώδους νόσου, ακτινοσκοπικό έλεγχο-συριγγογραφία, μαγνητική τομογραφία, διορθικό υπερηχογράφημα.

Όταν ένας άρρωστος έχει περιεδρικό συρίγγιο πρέπει να χειρουργηθεί;

Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν υπάρχει συντηρητική αντιμετώπιση του περιεδρικού συριγγίου. Η αντιμετώπισή του είναι χειρουργική. Η ύπαρξή τους και από μόνη της αποτελεί ένδειξη χειρουργικής αντιμετώπισης δεδομένου ότι τα περιεδρικά συρίγγια δεν θεραπεύονται από μόνα τους. Αντενδείξεις αποτελούν σε μεμονωμένες περιπτώσεις όταν ο ασθενής έχει διαταραχή της εγκράτειας και αν υπάρχουν νόσοι όπως φυματίωση ή φλεγμονώδης νόσος του εντέρου που θα πρέπει να αντιμετωπισθεία αρχικά η συστηματική νόσος και κατόπιν το συρίγγιο.

Όλα τα περιεδρικά συρίγγια έχουν την ίδια πορεία;

Δυστυχώς όχι. Υπάρχουν διάφοροι τύποι συριγγίων ανάλογα από τα ανατομικά στοιχεία μέσα από τα οποία περνάει ο συριγγώδης πόρος. Η πιό έγκυρη και τελευταία κατάταξη είναι αυτή των Parks και Gordon. Έτσι κάποια συρίγγια είναι απλά στην αντιμετώπισή τους ενώ κάποια άλλα είναι πιό περίπλοκα. Ουσιαστικά το κριτήριο κατάταξής τους είναι ανάλογα της σχέσης τους με τον σφιγκτηριακό μηχανισμό του πρωκτού. Έτσι υπάρχουν μεσοσφιγκτηριακά συρίγγια, διασφιγκτηριακά συρίγγια, υπερσφιγκτηριακά συρίγγια και έξω σφιγκτηριακά συρίγγια. Ανάλογα λοιπόν του τύπου του συριγγίου, ανάλογη είναι και η τεχνική που χρησιμοποιείται.

Ποιες είναι οι εγχειρητικές τεχνικές γενικά που χρησιμοποιούνται;

Υπάρχουν διάφορες τεχνικές ανάλογα του τύπου, γενικά όμως οι τεχνικές που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι:

  • Καθετηριασμός (μύλωση) και διάνοιξη του συριγγώδους πόρου
  • Χάντρες από πολυμεθυλ-μεθυλακρυλένιο (ΡΜΜΑ) με τις οποίες γεμίζει το συρίγγιο ώστε να δημιουργηθεί ινώδης ιστός και να κλείσει
  • Προωθούμενος κρημνός από το ορθό, με σκοπό να κλείσει το εσωτερικό στόμιο του συριγγίου που αποτελεί και το αίτιό του
  • Συριγγοσκόπηση-video assisted anal fistula treatment εγχείρηση Meinero. Στην επέμβαση αυτή με τη χρήση ενδοσκοπίου υπό άμεση όραση, το τοίχωμα του πόρου καυτηριάζεται με laser, ο πόρος γεμίζει με βιολογική κόλλα και ράβεται το εσωτερικό στόμιο του συριγγίου.
  • Χρήση clips. Ο συριγγώδης πόρος ξύνεται με τη χρήση ειδικής βούρτσας και στο εσωτερικό στόμιο τοποθετείται ειδικό κλιπ (μανταλάκι)
  • Χρήση Seton. Είναι η παλιά καλή τεχνική στην οποία αφαιρείται ο συριγγώδης πόρος μέχρι το επίπεδο του σφιγκτηριακού μηχανισμού, τοποθετείται Seton- ένα είδος λάστιχου, το οποίο σταδιακά σχηματίζει ουλώδη ιστό και αποβάλλεται από μόνο του.
  • Χρήση βιολογικών βυσμάτων. Είναι μιά από τις πρόσφατες, ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους, όπου αφού αποξεσθεί ο συριγγώδης πόρος, γεμίζεται με βιολογικό υλικό
  • Χρήση laser, όπου μία ειδική ίνα laser τοποθετείται μέσα στον συριγγώδη πόρο, σταδιακά τραβιέται προς τα πίσω και με αυτόν τον τρόπο καταστρέφει το συριγγώδη πόρο, δημιουργεί ίνωση και τον κλείνει. Η τελευταία αυτή μέθοδος είναι η πλέον σύγχρονη μέθοδος αντιμετώπισης των περιεδρικών συριγγίων και μπορεί να εφαρμοσθεί ανεξάρτητα από το μήκος του συριγγίου. Η επέμβαση διαρκεί λίγα λεπτά, ο ασθενής δεν χρειάζεται διανυκτέρευση στο νοσοκομείο και την επόμενη ημέρα μπορεί να επιστρέψει στην καθημερινή του δραστηριότητα. Η μέθοδος αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της ελάχιστης επεμβατικής χειρουργικής.

Υπάρχει κίνδυνος εάν δε χειρουργηθεί το συρίγγιο;

Όπως έχει αναφερθεί, το συρίγγιο δημιουργείται, στο μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων, από φλεγμονή των πρωκτικών αδένων. Σε αυτή την περίπτωση είναι βέβαιο ότι θα ξαναδημιουργηθεί κάποια στιγμή περιεδρικό απόστημα το οποίο θα δημιουργήσει πιό σύνθετο περιεδρικό συρίγγιο. Αν οφείλεται σε άλλα αίτια, τότε λόγω μη αντιμετώπισης της συστηματικής νόσου που το προκαλεί θα δημιουργηθούν και άλλα συρίγγια και θα υπάρξει και συστηματική εκδήλωση των συμπτωμάτων της νόσου. Άρα η συμβουλή μου είναι εάν υπάρχει περιεδρικό απόστημα ή περιεδρικό συρίγγιο, ο ασθενής να ζητήσει το συντομότερο δυνατό βοήθεια από τον ειδικό γιατρό που ασχολείται με προβλήματα της περιοχής.

 

sirigio

SURGERY.mp4_snapshot_38.57_[2014.03.07_17.25.32]Εικόνα από χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση ορθοκολπικού συριγγίου με χρήση βιολογικού πώματος.

 

Κονδυλώματα πρωκτού

ΝΕΟ. Ο Δρ. Μιχάλης Λορεντζιάδης στην εκπομπή «Η Υγεία μας Σήμερα» απαντά σε όλες τις απορίες σχετικά με τα κονδυλώματα πρωκτού. Δείτε εδώ τη συνέντευξη.

Τι είναι τα κονδυλώματα του πρωκτού

Τα κονδυλώματα του πρωκτού (οξυτενή κονδυλώματα) είναι μιά πάθηση που εκδηλώνεται γύρω και μέσα στον πρωκτό. Επίσης μπορεί να προσβάλουν την περιοχή του δέρματος στα γεννητικά όργανα. Αρχικά παρουσιάζονται σαν μικρές κηλίδες και προοδευτικά αυξάνονται σε μέγεθος, από μέγεθος κεφαλής καρφίτσας έως αρκετά μεγάλες μάζες που μπορεί να επεκταθούν σε όλη την πρωκτική περιοχή.

kondilomata

Τι συμπτώματα δίνουν τα κονδυλώματα του πρωκτού

Συνήθως δεν προκαλούν πόνο ή ενόχληση και αρκετές φορές οι ασθενείς δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν από τη νόσο. Κάποιοι ασθενείς παρουσιάζουν κνησμό (φαγούρα), αιμορραγία, βλεννώδη εκροή και ένα αίσθημα μάζας ή πληρότητας της πρωκτικής περιοχής.

Τι προκαλεί τα κονδυλώματα του πρωκτού

Τα κονδυλώματα προκαλούνται από τον ανθρώπινο ιό των κονδυλωμάτων (HPV – humanpapillomavirus). Η ομάδα των ιών HPVπεριλαμβάνει 150 στελέχη ιών. Κάποια στελέχη από αυτά που καλούνται υψηλού κινδύνου μπορούν επίσης να προκαλέσουον καρκίνο του πρωκτού. Στις περισσότερες τω περιπτώσεων αυτών, ο υπεύθυνος τύπος ιού είναι ο HPVτύπου 16 και 18. Μεταδίδονται με άμεση επαφή από άνθρωπο σε άνθρωπο και θεωρούνται σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα.

Θα πρέπει να αφαιρούνται τα κονδυλώματα του πρωκτού;

Θα πρέπει να αφαιρούνται το συντομότερο γιατί εάν παραμείνουν θα αυξηθούν σε μέγεθος και αριθμό. Επίσης χωρίς θεραπεία αυξάνει ο κίνδυνος καρκίνου στην πρωκτική περιοχή.

HPV-kondilomata

Αντιμετώπιση και θεραπεία

Εάν το μέγεθός τους είναι μικρό και εντοπίζονται μόνο στην περιοχή έξω από τον πρωκτό μπορεί να αντιμετωπισθούν με τοπική φαρμακευτική αγωγή ή με κρυοθεραπεία με υγρό άζωτο ή να αφαιρεθούν χειρουργικά. Η χειρουργική επέμβαση συνίσταται στην εκτομή τους ή στον καυτηριασμό τους με διαθερμία, ραδιοκύματα ή laser. Ανάλογα με τον αριθμό και την έκταση των βλαβών η επέμβαση μπορεί να γίνει με τοπική, γενική ή επισκληρίδιο αναισθησί. Θα πρέπει η επέμβαση να συμπληρωθεί με πρωκτοσκόπηση για να αποκλειστεί ή να επιβεβαιωθεί και να αντιμετωπιστεί η ενδοπρωκτική εξάπλωση της νόσου. Επιπρόσθετα θα πρέπει να ελεγχθεί ο κόλπος στη γυναίκα ή το πέος στον άνδρα για τυχόν ύπαρξη κονδυλωμάτων στις περιοχές αυτές που να χρειάζονται θεραπεία.

Η θεραπεία τους με οποιαδήποτε μέθοδο ακολουθηθεί, γίνεται σε εξωτερική βάση ή σε κατάλληλα εξοπλισμένο ιατρείο.

Χρόνος Θεραπείας

Όταν η νόσος είναι εκτεταμένη μπορεί να χρειαστεί η σταδιακή αφαίρεση των βλαβών. Επιπλέον η υποτροπή των κονδυλωμάτων είναι συχνή. Ο ιός που τα προκαλεί μπορεί να κρύβεται σε ιστούς που οπτικά φαίνονται υγιείς για αρκετούς μήνες έως ότου εκδηλωθεί η δερματική βλάβη. Τα νέα αυτά κονδυλώμτα συνήθως αντιμετωπίζονται στο ιατρείο. Υπάρχουν περιπτώσεις που δύο ή και τρείς φορές ο καυτηριασμός είναι αναγκαίο να γίνει στο χειρουργείο.

Ακόμη και μετά την πλήρη θεραπεία των κονδυλωμάτων, συνιστάται στους ασθενείς η συχνή επίσκεψη στον ιατρό για αρκετό διάστημα ώστε να τεκμηριωθεί ότι αυτά δεν υποτροπιάζουν.

Θεραπεία και επανεμφάνιση της νόσου

Σε κάποιες περιπτώσεις, παρά την επιτυχημένη αφαίρεση των βλαβών, επειδή ο ιός παραμένει σε μιά λανθάνουσα κατάσταση στο σώμα μπορούν να ξαναεμφανιστούν. Αποφύγετε τις σεξουαλικές επαφές με άτομα που έχουν κονδυλώματα στον πρωκτό ή στα γεννητικά όργανα. Επειδή πολλά άτομα μπορεί να αγνοούν την ύπαρξή τους, η χρήση προφυλακτικού και η μονογαμική επαφή μειώνουν τον κίνδυνο έκθεσης στον μολυσματικό ιό.

Θα πρέπει οι ασθενείς να γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει θεραπεία για τον ιό HPV, δηλαδή η αφαίρεση των δερματικών βλαβών δεν αφαιρεί τον ιό από το σώμα, για το λόγο αυτό και παρατηρείται σε κάποιες περιπτώσεις υποτροπή. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες ο ιός HPVεξαφανίζεται από μόνος του.

Τέλος, εάν διαγνωστεί HPVλοίμωξη, μετά την χειρουργική αφαίρεση των δερματικών βλαβών και για όσο χρόνο δεν υπάρχει υποτροπή, θα πρέπει η επαφή με τον σύντροφο να γίνεται με προφύλαξη (χρήση προφυλακτικού). Επίσης θα πρέπει και ο σύντροφος να παρακολουθείται για την πιθανότητα μετάδοσης ή ύπαρξης και ανάπτυξης δερματικών βλαβών HPV.

 

Καρκίνος πρωκτού

Ο καρκίνος του πρωκτού είναι μια σπάνια κακοήθεια που ξεκινά από τον πρωκτό. Υπολογίζεται ετησίως σε παγκόσμια βάση ότι εμφανίζονται 30.400 νέες περιπτώσεις. Στις μισές από αυτές, η διάγνωση γίνεται στα αρχικά στάδια, στο 13%-25% όταν έχει προχωρήσει στους λεμφαδένες και στο 10% όταν έχει δώσει απομακρυσμένες μεταστάσεις. Στα αρχικά στάδια είναι θεραπεύσιμος. Η συνολική 5ετής επιβίσωση στους άνδρες είναι 60% ενώ στις γυναίκες 71%. Εάν διαγνωστεί στα αρχικά στάδια, η 5ετής επιβίωση ανεβαίνει στο 82% στους άνδρες.

Picture1

Ποιοι ασθενείς κινδυνεύουν από καρκίνο του πρωκτού

Ο καρκίνος του πρωκτού εμφανίζεται σε άτομα άνω των 60 ετών, με μικρή προτίμηση στις γυναίκες Συγκεκριμένη επαναλαμβανόμενη σεξουαλική δραστηριότητα  (πρωκτική), έχει ενοχοποιηθεί για την ανάπτυξη του καρκίνου καθώς και η μόλυνση της περιοχής με HPV ιούς και μάλιστα από συγκεκριμένα στελέχη, ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς (ασθενείς με HIV), το κάπνισμα κ.α.

Τύποι καρκίνου του πρωκτού

Ο καρκίνος του πρωκτού συνήθως είναι μαλπιγγιακού τύπου (πλακώδους τύπου).  Άλλοι σπανιότεροι τύποι είναι το αδενοκαρκίνωμα, λέμφωμα, σάρκωμα ή μελάνωμα

Συμπτώματα του καρκίνου του πρωκτού

Το συνηθέστερο σύμπτωμα είναι η αιμορραγία και ο κνησμός (φαγούρα) στην περιοχή. Επειδή τα συμπτώματα αυτά είναι κοινά και στην αιμορροιδοπάθεια, η οποία είναι καλοήθης πάθηση, πολλοί ασθενείς καθυστερούν να επισκεφθούν το γιατρό και να έχουν έγκαιρη διάγνωση καθώς εσφαλμένα αποδίδουν τα συμπτώματα σε αιμορροιδοπάθεια.

Άλλα συμπτώματα είναι πόνος, αποβολή υγρών από τον πρωκτό, διόγκωση στην περιοχή του πρωκτού και ύπαρξη μάζας και τέλος αλλαγή των συνηθειών του εντέρου.

Καρκίνος του πρωκτού και διάγνωση.

Η διάγνωση της νόσου γίνεται από τον ειδικό γιατρό με τη λήψη του ιστορικού του ασθενούς και φυσική εξέταση, δηλαδή δακτυλική εξέταση της περιοχής. Σε ορισμένες περιπτώσεις η διάγνωση γίνεται με το αποτέλεσμα της ιστολογικής εξέτασης του δείγματος που θεωρείτο ότι ήταν αιμορροίδες.

Συμπληρωματικά μπορεί να χρειαστεί πρωκτοσκόπηση ή ορθοσκόπηση συνοδευόμενη με βιοψία της μάζας.

Σημασία όμως έχει και η σταδιοποίηση της νόσου, δηλαδή γνώση της έκτασής της. Έτσι είναι αναγκαία η αξονική ή μαγνητική τομογραφία της κοιλίας, ακτινογραφία πνεύμονα, αιματολογικές εξετάσεις, ενδοορθικό υπερηχογράφημα και σε επιλεγμένες περιπτώσεις PETscan.

Αντιμετώπιση και θεραπεία

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, απαραίτητη προυπόθεση για τη σωστή αντιμετώπιση και θεραπεία είναι η ακριβής διάγνωση και σταδιοποίηση της νόσου.

Ο καρκίνος του πρωκτού αντιμετωπίζεται κατ’αρχήν με συνδυασμό χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας. Έτσι μειώνεται η ανάγκη της αφαίρεσης του πρωκτού και της μόνιμης κολοστομίας ενώ εξασφαλίζεται η 5ετής επιβίωση σε ποσοστό άνω του 70%. Εάν η θεραπευτική αγωγή δεν αποδώσει τα αναμενόμενα, τότε αντιμετωπίζεται χειρουργικά.

 

Κύστη κόκκυγος

Τι είναι η κύστη κόκκυγος και σε τι οφείλεται;

Η κύστη κόκκυγος ή τριχοφωλεϊκό συρίγγιο είναι μια συνηθισμένη πάθηση της ιεροκοκκυγικής χώρας. Πρόκειται για μιά φλεγμονή της περιοχής που συνιστάται σε ένα τούνελ το οποίο περιέχει τρίχες, ανοίγει με ένα ή περισσότερα στόμια στην μεσογλουτιαία περιοχή και τελειώνει τυφλά. Εμφανίζεται συνηθέστερα σε άνδρες και πλέον έχει τεκμηριωθεί ότι προδιαθεσικοί παράγοντες της πάθησης είναι η έντονη τριχοφυΐα, ο τοπικός τραυματισμός, η ελλιπής υγιεινή και η ύπαρξη βαθιάς μεσογλουτιαίας σχισμής. Η τρέχουσα άποψη της αιτιολογίας της πάθησης είναι ότι προκαλείται από υποτροπιάζουσες κρίσεις τριχοθυλακίτιδας.

Η σύγχρονη χειρουργική, δίνει οριστική λύση στο πρόβλημα με ανώδυνο τρόπο και χωρίς να απαιτείται νοσηλεία.

kisti_kokkigos

 

Συμπτώματα κύστης κόκκυγος

Το πρώτο επεισόδιο φλεγμονής εκδηλώνεται με την δημιουργία ενός αποστήματος στην περιοχή που προκαλεί πόνο, πυρετό κακουχία, ερυθρότητα και διόγκωση της περιοχής. Το απόστημα μπορεί να σπάσει από μόνο του ή να ανοιχθεί χειρουργικά. Τα συμπτώματα υποχωρούν και εμφανίζεται το δερματικό συρίγγιο με ένα ή περισσότερα στόμια στη μεσογλουτιαία περιοχή. Όσο η πάθηση παραμένει χωρίς να αντιμετωπιστεί ριζικά, υποτροπιάζει με φλεγμονές, αποστήματα και τη δημιουργία επιπλέον συριγγωδών πόρων. Σε φάσεις ηρεμίας της νόσου, από τα στόμια των συριγγωδών πόρων υπάρχει μικρή εκκροή δύσοσμου πυώδους υγρού, το οποίο λερώνει το εσώρουχο.

Αντιμετώπιση και θεραπεία

Η αντιμετώπιση της κύστης κόκκυγος είναι αποκλειστικά χειρουργική. Στην οξεία φάση του σχηματισμού της αποστηματικής κοιλότητας, η θεραπεία είναι η διάνοιξη και παροχέτευση του αποστήματος. Με τον τρόπο αυτό αντιμετωπίζεται το απόστημα αλλά δεν θεραπεύεται η νόσος, δηλαδή δεν αφαιρείται η κύστη και τα συρίγγια.

Στη χρόνια φάση, που δεν υπάρχει οξεία φλεγμονή, η χειρουργική αντιμετώπιση συνίσταται στην πλήρη αφαίρεση της κύστης, όλων των συριγγίων και στη διόρθωση των προδιαθεσικών παραγόντων με κύριο παράγοντα τη βαθειά μεσογλουτιαία σχισμή.

Ο παλαιότερος τρόπος αντιμετώπισης ήταν η ανοικτή μέθοδος η οποία όμως είχε σημαντικά προβλήματα.

Σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως η κλειστή μέθοδος – με τη χρήση ραδιοσυχνότητας (RF) ή laser – όπου το τραύμα κλείνεται κατά στρώματα. Η μέθοδος αυτή δίνει οριστική λύση στο πρόβλημα του ασθενούς με ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο και χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο. Μπορεί να γίνει με τοπική ή γενική αναισθησία.

Η τελευταία  εξέλιξη στη χειρουργική της κύστης κόκκυγος και στο πλαίσιο της ελάχιστα επεμβατικής τεχνικής, είναι η χρήση της ίνας του laser (Fila C) ή η χρήση του ειδικού ενδοσκοπίου (VAAFT – Video Assisted Anal Fistula Treatment) με ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Σε κάθε περίπτωση η αντιμετώπιση της νόσου σε πρώιμα στάδια γίνεται εύκολα και οριστικά ενώ σε παραμελημένες περιπτώσεις απαιτούνται πιό σύνθετες εγχειρητικές τεχνικές.